|
Çarşamba, 27 Ekim 2010 |
Aşk umudun ilk kıvılcımı
Ne zaman yanacağı belli olmayan
“bir volkan “
Sigara mı çakmağından yakarmısın
Alev topuna dönüştürmeden
Gözlerini açan bebek kordonu kopmadan
Anne sütüne müptela
Dudakları bükülür aşk o yaşamın parçası
Çekinmez iliştirmeden
Ademe uzanmaya gerek mi vardı
Berduş olan arzularımı sere serdim
Fırtınaya ramak kalır
Kor olan lâv ı alıştırmadan
Kâinat’ın varlık zerresi aşk ile müdavim
Kavga tutuşur her bir zerre tomurcuğu oluşturmadan
Sakın aşığım deyip mahzeninde
Şarap gibi yıllanma
Kabuğunu kır seninde yer kürede
İşlevin var
Arzı tamamla
Ölümü kefene iliştirmeden
Zemherinin bile aşkı asil mevsimi vardır
İliklere kadar his ettirir kendini
İşler sevdasını her kareye
İmrendirir kendince
Çekip çekiştirmeden
Sevilmiyorsan kendinden bilme bir nedeni olmalı
Aşk gömleği bazen arkadan yaralı
Gönül sevmezse ısrarın yararı ne
Şerefe denilmez ki canım canlar
Bade gibi tokuşturulmadan
Sana seslendim sevgi meleğim sesimi duy
Aşkımı el diye ellerinle itme
Sana kalbimden köşe açtım
Bir yanı coşku
Diğer yanı zar sen içinde ses
Açan çiçek
İsyanıma perde
Azabıma set
Dilimde temennim
Dudağımda duam
Sıratta delilim ol
Nar’ı cehennem
Oluşturmadan.
|
